Celebro a decisón dun dos meus autores favoritos de facerse decote presente. Xusto é recoñecer a súainfluencia. Chega entrando de fronte na polémica; co uso do argumento e a palabra. Sen desperdicio a entrada na que saca á luz un problema máis grave, o dos neobilingüistas; o cal xustifica dalgún xeito a miña postura: se tardei case tres mil anos en ler a Homero eles poden agardar outro tanto.